Monday, December 30, 2013

"ပ်ားရည္မဲ့ ည"

အိပ္မရတဲ့ မ်က္လံုးတစ္စံုက 
စိုးရိမ္မႈေတြ သပ္ခ်လုိက္ေတာ့
ညက
ညင္ညင္သာသာအက်ဥ္းၾကသြားတယ္။

ညပါးျပင္က ပ်ားရည္တစက္ကုိ
တပ္မက္မိတုိင္း 
ၿငိမ္ေနရင္း ငါ...
ခဏတုိင္း လဲက်တယ္
ဒဏ္ရာေတြထဲမွာ အသက္ရႈ ရဲရတယ္။

မၿငင္းဆန္ပါဘူးကြယ္
ပ်ားရည္ငတ္တဲ့ အရူးတေကာင္မုိ႕
ဒါဟာ.............
အာသီသလို႕ ၿငင္းမယ္
အာဟာရလုိ႕ ၿငင္းမယ္
ရုန္းရင္း ကန္ရင္း
ၿငင္းရင္း ဆန္ရင္း
ညက အဆိပ္သင့္ေနတာပါ
ညက ေလာင္စာမဲ့ေတာက္ေလာင္လြန္းတာပါ
ညက ၿမီးေကာင္ေပါက္မေလးလို ဓါးထက္လြန္းတာပါ
နံနက္ခင္းတုိင္းကုိ
ျပတ္ရွရာေတြနဲ႕ တန္ဆာဆင္လုိက္ရတယ္
ဓါးသြားေပၚမွာ ပ်ားရည္မရွိခဲ့ဘူး ။

(ဦးသီ)

"တနဂၤေႏြနတ္သမီးနဲ႕ စီးခ်င္းထုိးပြဲ"

ငါးမရသေရြ႕ ေရစုိမခံသူ
တံလွ်ပ္ရဲ႕ အလွတရားေတြျမင္ေနသေ၇ြ႕
ေရလိုက္လြဲေနအံုးမယ္။

တကယ္ေတာ့
ငါတုိ႕က စြန္ေတြ
မင္းႀကိဳးေပၚမွာ ငါ
ငါ့ႀကိဳးေပၚမွာ မင္း။

တေန႕က သတင္းစာမွာ
မွတ္ေက်ာက္လုိေၾကာင္း ဖတ္လိုက္ရ
ဖေယာင္းက ေရႊကိုလား
ေရႊက ဖေယာင္းကိုလား
မင္းက မင္းပီသဖို႕
ငါက ငါပီသဖို႕။

တကယ္ဆုိ ဘာမွကုိမလိုဘူး
ေခါင္းလြႊဲဖို႕ပဲလိုတယ္
မသိျခင္းေတြကုိ
မသိႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္။

တယ္လီဖုန္းႀကိဳးေတြနဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္ထားမႈက
ေလ်ာ့ရဲရဲ ႏုိင္လြန္းလာတုိင္း
စိတၱဇနမ္ေတြ ေလသလပ္ခံေပးရ။

သံေယာဇဥ္နဲ႕သာ ေရတိမ္နစ္စတမ္းဆုိ
မင္းလညး္ ေသ
ငါလညး္ ေသ။

အခု
ငါ့အထီးက်န္မႈရဲ႕ အခုအခံ
တနဂၤေႏြရဲ႕နတ္သမီးနဲ႕
ေသာၾကာေထာင့္မွာ စီးခ်င္းထုိးျဖစ္တယ္
ႏုိင္သူက ရႈံးသူကုိယူရံုပဲ။

(ဦးသီ)

"လြဲ"

အကၡရာစဥ္လြဲခဲ့တာ
သကၠရာဇ္ေတြက
ေခါင္းညိမ့္ေခါင္းခါ ေျဖသြားၾကေတာ့
အသက္ရႈေနရပံုက
ေလထုထဲမွာ ေက်ာက္ခဲပါတယ္။

စကားလံုးေတြယံုၾကည္မိခဲ့
တပတ္လည္လို့ေျပာရဲ့
တေက်ာ့ျပန္လို့ေျပာရဲ့
မြန္းတည့္ေန ေအာက္မွာအရိပ္ေကာက္/ေစာင့္မိေတာ့
ေရနဲ့ လြဲတယ္
တံလ်ွပ္နဲ့ လြဲတယ္။

ေတ့လြဲလို့ သာသာထိုးထိုးမဆိုပါနဲ့
ကီးေၾကာင္သီခ်င္းထက္ ဘာမွမပို
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ဖြင့္မရတဲ့အထိသာပိတ္ပါ။

တေန့မွာ
မင္းနဲ့လြဲတာကမၻာနဲ့လြဲသေလာက္ရွိတယ္ေျပာမိရင္
ေျခာက္ျခားထိတ္လန့္ျခင္းေတြနဲ့
ရင္ဘတ္တခုလံုး ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္စြာ
တဒိတ္ဒိတ္မွသည္ တဒိုင္းဒိုင္းဆီသို့
ဆံုးရံႈးျခင္း၏အျခားမရွိလို့ေရးတိုင္း
...မွတပါးလို့ ေရရြတ္ေနလိုက္မယ္။

(ဦးသီ)


စကားလံုး တေထာက္

ရင္ထဲမွာ
ဒီေရလို တလိပ္လိပ္တက္လာတုိင္း
ခံစားခ်က္ေတြေလ
ေလခ်ိန္အတက္မွာ ျပန္မထြက္ဘူး။

ဇက္ခ်ိဳး ေခါင္းခ်ိဳးနဲ႕
အမူးေတြမက်ိဳးေတာ့ဘူးဆုိေတာ့
ကုိယ့္ကုိကုိယ္မီးပိတ္
အိပ္ဖုိ႕ပဲလိုေတာ့တယ္။

မင္းသိပ္မုန္းတဲ့
ဘာဂါလုိ
ငါတို႕ၾကားမွာ......
ဒဏ္ရာေတြခံေနရံုပါပဲ။

သိပ္ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းတယ္ကြယ္
စပါးလံုးတစ္ေထာက္ မနီးခဲ့ေတာ့
စကားလံုးတေထာက္မွာ
ငါ့ကုိယ္ငါ ေပ်ာက္ရွပစ္ခဲ့ရ။

(ဦးသီ)

Wednesday, November 20, 2013

သူမႏွင့္ညအား ဂၽြမ္းပစ္ဝင္ျခင္းခဏ

အေမွာင္မေၾကာက္ေသာ္လည္း သူမ,မရွိေသာညမ်ားအား စိုးရြံသူပီပီတဒဂၤအတြင္းအလ်င္အျမန္ ႀကီးထြားလာႏုိင္ေသာ အလြမ္းမ်ားမွလက္သပ္ေမြး သံေယာဇဥ္အတုိအထြာမ်ားႏွင့္ ႏွလံုးသားအား ခတ္ယူရရွိလာေသာ မီးပြားျဖင့္ ညအားေလာင္ျမိဳက္ေစခဲ့ရသည္။
ကၽြန္ေတာ့္စိတ္က သူမဟုဆုိလွ်င္ "ဒိန္း"ခနဲျမန္ေၾကာင္း အမုန္းတရားအား လက္ယဥ္သူ၏လက္တြင္ထုတ္ပယ္ခံရျခင္းလက္မွတ္အား ေက်ာသပ္ရင္သပ္ ႏွင့္ပင္ ျမတ္ႏုိးတတ္ေနမိသည္။
သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ စကားလံုးေတြ စုန္းျမဴးျမဴးတုန္းက အနီးဆံုးျဖစ္သည့္ အိမ္မက္မ်ား အေဝးဆံုးျဖစ္ရန္ပင္  ညဆုိသည္မွာ မည္ကာမတၱ။
သူမအၿပံဳးႏုႏုေလးနဲ႕ထိေတြ႕လုိက္တုိင္း အတိတ္အနာေဖးေတြကေသြးသံတရဲရဲႏွင့္ ခဏေလးပဲဟု ထင္လုိက္ေသာ္လည္း တဘဝစာပင္ၾကာႏုိင္ေသာ ကိုယ့္ေပတံပင္မေျဖာင့္ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္က သူမေပတံအားေျဖာင့္ေပးရင္း ကိုယ့္ရင္ခုန္သံအား ထီးျဖဴေဆာင္းေပးခဲ့ဖူးသည္။
ဘဝတြင္ ေမ့ပစ္ခ်င္သည္မွာ မ်ားလြန္းေသာေၾကာင့္ သူမ,မရွိေတာ့ေသာညအား အခါးသီးဆံုးဟု တံဆိပ္ကပ္ရင္း တစိမ့္စိမ့္စီးဝင္ခဲ့ဖူးေသာအ၇ာမ်ားရင္ထဲတြင္တဝုန္းဝုန္းရုိက္ခတ္လာေသာ္အခါ ပင္လယ္အားကုိယ္ခ်င္းစာတတ္ေသာ တံငါသည္တေယာက္မွာ အခ်စ္ကုိပင္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မသံုးစြဲခဲ့ဖူးေအာင္ပင္ မြဲ၏။
ေဆးဖက္ဝင္ရန္ အရက္ကုိ ရင္ထဲပက္မသြင္းဘူးသူသည္ အခ်စ္အား တန္ဖုိးထားတတ္ပါေၾကာင္း ေက်ာ၇ရံုဟုဆုိပါလွ်င္ရင္ဘတ္တခုလံုးသာလွ်င္ လုိခ်င္ပါသည္ဟု "ခ်စ္တယ္"ဆုိေသာ စကားလံုးခပ္ဖြဲဖြဲေလးက်ျပရင္း ကုိယ့္ကုိကိုယ္ေအးခဲျပခဲ့ပါသည္။
ေႏြမုိးေဆာင္းသည္ရာသီဥတုဟု ဆုိပါလွ်င္ သူမဟုပင္ အတုိေကာက္မွတ္ထားရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ကုိယ့္အျပစ္ကုိ မီးထုိးရင္း ကုိယ္တုိင္ဆင္းစိမ္ရသည္မွာ ဆုိးဝါးလွသည္။
"သူမႏွင့္မွ ဘဝကုိေရတိမ္နစ္ခ်င္ပါသည္" အခ်စ္ႏွင့္မြမ္းမံထားေသာ "ဘဝေနနည္းအႏုပညာ"တြင္ ယခုကၽြန္ေတာ္သည္ အရုိင္းအစိုင္းတေကာင္ပင္။
ၾကာၿပီဟု သတ္မွတ္မိတုိင္း မေန႕ကဆုိေသာ အတုိင္းအတာတြင္ သူမအားအလွ်င္အျမန္ထည့္ရန္ ကၽြန္ေတာ့္ေသြးက "ရဲ"သည္ ကၽြန္ေတာ့္လက္က "ၿမဲ"သည္။
အရာအားလံုးအား ႏွင္းခဲအတိကဲ့သုိ႕ပင္ သေဘာထားႏုိင္ေသာ္ၿငား သူမရွင္သန္ေနႏုိင္ရင္ ႏွလံုးသားသည္ တဆတ္ဆတ္ခုန္ေပးေၾကာင္း သူမ၏ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ပံုအေဟာင္းမ်ားထဲတြင္ စိတ္တခုလံုးဂၽြမ္းပစ္ဝင္ေနမိသည္။

            (ဦးသီ)

နားရြက္ၾကားက ေဆးလိပ္တလိပ္
အိပ္ကပ္ထဲက ဟတ္တစ္ တခ်ပ္
ဦးထုတ္ထဲက ခုိျဖဴတစ္ေကာင္
အရာအားလံုးက မွင္နဲ႕ေမာင္းနဲ႕ 
ကုိယ္လံုးျပည့္ လိမ္လည္မႈေဆးမင္ေၾကာင္ေတြထုိးရင္း
ငါ့လက္ေတြ ေဝွ႕ယမ္းေနသေရြ႕
ငါ့မ်က္လံုးေတြ ကစားေနရမယ္
တစ္ပြဲၿပီးရင္ သက္ျပင္းတခါခ်ရ
စိတ္ႏွလံုးလညး္ ေမာရလြန္းေတာ့
ငါ့ကုိယ္ငါ မျမင္ရတဲ့အထိ ေဖ်ာက္ပစ္ခ်င္တယ္
ကိုင္းးးးးးးးးးး ေပ်ာက္စမ္းကြာာာာာ
"ေဖ်ာက္"!!!!!!!........................
မျမင္ရရင္ ဘာမွမရွိဘူး
ရွိေနေသးရင္ အရူး
Going to somewhere that's belonged to me !

$#$%#

ႏွစ္ဦးၾကားက သံေယာဇဥ္က
ေစ်းေပါင္က်ိဳး ကန္စြမ္းပင္ေလးလို
ေနထိ ေလထိ ေ၇ထိနဲ႕
တအိအိ ၿပိဳက်ပ်က္သုန္း.............။

စကားလံုးေတြခ်ည္းပါပဲ
အခ်စ္ပါးပါးေတာင္ မေပါက္ထည့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး
ခ်စ္ျခင္းတရားကုိ"က်က်နန မသိခဲ့ေတာ့
က်က်နနနဲ႕ ရွတတ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာလား" ။

အခ်စ္နဲ႕ ဂလဲ့စား
မင္း.......ေဆးမွားေသာက္ေနတာလား?
ငါ.........ေဆးမွားေသာက္ေနတာလား?
ခါးမွန္းသိၾကေပမယ့္.....
အခ်ိန္တုိင္း ေလးတင္ထားတဲ့
မင္းစကားလံုးျမွားေတြအတြက္
မင္းလက္ရဲဖုိ႕လုိသလုိ 
ငါဇက္ရဲဖုိ႕လုိတယ္။

တစ္ေယာက္စိတ္ကုိတစ္ေယာက္
သူငယ္တန္းဖတ္စာေလာက္ ေက်ညက္နားလည္မွ
တဖတ္ဖတ္(fuck) ေအာ္ရတဲ့ဘဝက
ငါ ကၽြတ္တမ္းဝင္ရမယ္။

တကယ္ပါပဲကြာ
အခ်စ္က မုန္႕ဖတ္လိုပဲ
ကိုင္ထားေတာ့လညး္ ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္
လႊင့္ပစ္မယ္လုပ္ေတာ့ ေစးကပ္ကပ္ဖတ္
(fuck)ပါပဲ $#%@$#

(ဦးသီ)

"ေညွာ္မိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္"

ဇူလုိင္ ျမက္ခင္းထဲက 
ပုတ္သင္စိမ္း တစ္ေကာင္
ဒီမုိး "ဒီေလ"ေတြၾကားမွာ
ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ ရွားပါးစျပဳလာျခင္းအေၾကာင္း။

အက်င့္စာရိတၱေတြ "ခ်ခင္းျပထား"ႏုိင္ပါလွ်က္
ေအာ္ေအာ္ေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတြက
ကုိယ့္ပံုနဲ႕ကုိယ္
ေနနဲ႕လ ေရႊနဲ႕ျမလုိ႕ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကရဲ႕။

ကုိယ့္ဖ်ာကုိယ္ခင္းထုိင္ရင္း
ကုိယ့္ပြဲကုိ သူမ်ားအတင္းၾကည့္ခုိင္းေတာ့
ေလမုန္တုိင္းတခုမွာ ေညွာ္နံ႕ပါေၾကာင္း 
လက္မွတ္ျခင္းအတူတူ တေၾကာင္းပုိေၾကာင္း
ရာဇဝင္ျခငး္အတူတူ ခရာတခုပါေၾကာင္း
စကားလံုးေတြ ေရထုိးေရာင္းၾကတယ္။(ေပါ့မစိုးလုိ႕)

လြယ္အိတ္တဖက္နဲ႕ ေသနတ္တလက္
ကုိ႕ရိုးကားယားထြက္လာေတာ့
လြယ္အိတ္ႀကိဳး မျပဳတ္ဘဲ
ေသနတ္ႀကိဳး ျပဳတ္
ငါ့ဇာတ္ထုပ္က ရႈပ္တယ္။

တခ်ိဳ႕................
လက္သည္းၾကားက ခဲမႈန္႕ေတြစားတုိင္း
ပါးစပ္က ယမ္းနံ႕ေတြထြက္တဲ့အခါ
ပါးစပ္နဲ႕သတ္ေတာ့ သစ္ပင္ေလးေတြေသတယ္။
ပါးစပ္နဲ႕သတ္ေတာ့ စိတ္ေတြေလတယ္။

allergic လား? ေမြးရာပါအနာလား?
မခံႏုိင္ေအာင္ ဆုိးရြားလြန္းရဲ႕
ေလမုန္တုိင္းေရ
"သူမ်ားအရိပ္ကုိ တက္နင္းခ်င္မွေတာ"့
ေလဆင္ႏွာေမာင္းျဖစ္ခ်င္မွေတာ့
မင္း ေညွာ္နံ႕နံေနၿပီေပ့ါ။